หากวันนี้ฉันเอ่ยลา
เธอจะรู้สึกว่าอย่างไรบ้าง
จะเหงา เศร้า อ้างว้าง
หรือรู้สึกเป็นอย่างไร
 
จะเจ็บปวดหรือเปล่าหนอ
จะตัดพ้อกันหรือไม่
รวดร้าวเกินทนไหว
หรือเป็นไปอย่างไรกัน
 
หรือเธอจะเพียงเฉย
ไม่เป็นไรเลย ไม่ไหวหวั่น
มีชีวิตเหมือนทุกวัน
มีคืนวันเหมือนผ่านมา
 
เธออาจคิดถึงบ้าง
เมื่อเราห่างคนละฟ้า
แต่สุดท้ายก็ธรรมดา
ไม่ห่วงหา ไม่อาวรณ์
 
หากวันนี้ฉันจากไป
เธอคงอยู่ได้เหมือนวันก่อน
ไม่โศกเศร้า ไม่ทุกข์ร้อน
เป็นเหมือนตอนเคยเป็นไป
 
ส่วนฉัน – – – เธอไม่ต้องรู้
ว่าจะเป็นอยู่เช่นไหน
โศกเศร้าร้าวรานปานใด
น้ำตารินไหล – – – เดี๋ยวก็แห้งเอง
 
แล้วรักของเราจะเป็นอย่างไร
จะจืดจางลงบ้างไหม..ฉันแอบถามตัวเองอย่างนั้น
คำรักที่เธอพูดมา..ความอบอุ่นที่เธอส่งให้ทุกวัน
จะคงอยู่ หรือแปรผัน..ในเส้นทางที่ต้องเดินไป 
 
เธอบอกฉันตลอดเวลา..
ไม่ขอให้รักเพิ่มราคาหรือลดคุณค่า..ในวันไหน
ขอแค่รักฉันเท่าเดิม..ขอให้รักเธอเท่าที่เคยใส่ใจ
แล้วรักของเราจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป..เธอให้สัญญา 
 
ฉันไม่ได้หวังสิ่งใดมากไปกว่านี้
ขอแค่ความรู้สึกดีๆ..ตลอดทุกนาทีที่เธอห่วงหา
แค่มีเธออยู่เคียงข้างตลอดไปในวันเวลา
เหมือนที่เคยเป็นเสมอมา..และจะเป็นเสมอไป
 
หากพรุ่งนี้ฉันเอ่ยลา
เธอจะมีน้ำตาให้ฉันไหม
ความรู้สึกจะเป็นเช่นไร
จะเจ็บปวดแปลบใจหรือไม่เลย
 
เพลงรักสำหรับฉัน
เธอจะขับร้องมันต่อไปอีกไหมเอ่ย
อุ้งมืออบอุ่นอันคุ้นเคย
เธอจะปล่อยมันเปล่าเฉยอยู่กี่วัน
 
ก็คงไม่เป็นไร
หากว่าวันต่อไปไม่มีฉัน
สำหรับเธอยังมีสิ่งสำคัญ
หลายร้อย…หลายพัน…ให้ค้นพบ
 
ห่วงก็แต่ความฝัน
กลัวว่ามันจะค้างอยู่ไม่รู้จบ
วันเงียบ…เดือนเหงา…ปีเซาซบ
เธอจะหลบเร้นร่างอยู่อย่างไร
 
ช่วยเก็บมันให้ฉันที
ดูแลมันอย่างดีด้วยได้ไหม
อย่าทิ้งขว้างมันเมื่อฉันไป
มีเธอมันจะได้ไม่เคว้งคว้าง
 
ตั้งใจทำงานนะ
ฉันจะเฝ้าดูเธออยู่ห่างๆ
จะคอยดูมือเธอที่แผ้วทาง
ที่จะสร้างจะสะพานมุ่งสู่พรุ่งนี้
 
แล้วจะฝากความรักมา
เป็นแดดอุ่นทาบทาเธอในทุกที่
ฝากความหวังของเราเท่าที่มี
มาเป็นบทกวีและดอกไม้…..

หากวันนี้ฉันเอ่ยลา
เธอจะรู้สึกว่าอย่างไรบ้าง
จะเหงา เศร้า อ้างว้าง
หรือรู้สึกเป็นอย่างไร
 
จะเจ็บปวดหรือเปล่าหนอ
จะตัดพ้อกันหรือไม่
รวดร้าวเกินทนไหว
หรือเป็นไปอย่างไรกัน
 
หรือเธอจะเพียงเฉย
ไม่เป็นไรเลย ไม่ไหวหวั่น
มีชีวิตเหมือนทุกวัน
มีคืนวันเหมือนผ่านมา
 
เธออาจคิดถึงบ้าง
เมื่อเราห่างคนละฟ้า
แต่สุดท้ายก็ธรรมดา
ไม่ห่วงหา ไม่อาวรณ์
 
หากวันนี้ฉันจากไป
เธอคงอยู่ได้เหมือนวันก่อน
ไม่โศกเศร้า ไม่ทุกข์ร้อน
เป็นเหมือนตอนเคยเป็นไป
 
ส่วนฉัน – – – เธอไม่ต้องรู้
ว่าจะเป็นอยู่เช่นไหน
โศกเศร้าร้าวรานปานใด
น้ำตารินไหล – – – เดี๋ยวก็แห้งเอง
 
แล้วรักของเราจะเป็นอย่างไร
จะจืดจางลงบ้างไหม..ฉันแอบถามตัวเองอย่างนั้น
คำรักที่เธอพูดมา..ความอบอุ่นที่เธอส่งให้ทุกวัน
จะคงอยู่ หรือแปรผัน..ในเส้นทางที่ต้องเดินไป 
 
เธอบอกฉันตลอดเวลา..
ไม่ขอให้รักเพิ่มราคาหรือลดคุณค่า..ในวันไหน
ขอแค่รักฉันเท่าเดิม..ขอให้รักเธอเท่าที่เคยใส่ใจ
แล้วรักของเราจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป..เธอให้สัญญา 
 
ฉันไม่ได้หวังสิ่งใดมากไปกว่านี้
ขอแค่ความรู้สึกดีๆ..ตลอดทุกนาทีที่เธอห่วงหา
แค่มีเธออยู่เคียงข้างตลอดไปในวันเวลา
เหมือนที่เคยเป็นเสมอมา..และจะเป็นเสมอไป
 
หากพรุ่งนี้ฉันเอ่ยลา
เธอจะมีน้ำตาให้ฉันไหม
ความรู้สึกจะเป็นเช่นไร
จะเจ็บปวดแปลบใจหรือไม่เลย
 
เพลงรักสำหรับฉัน
เธอจะขับร้องมันต่อไปอีกไหมเอ่ย
อุ้งมืออบอุ่นอันคุ้นเคย
เธอจะปล่อยมันเปล่าเฉยอยู่กี่วัน
 
ก็คงไม่เป็นไร
หากว่าวันต่อไปไม่มีฉัน
สำหรับเธอยังมีสิ่งสำคัญ
หลายร้อย…หลายพัน…ให้ค้นพบ
 
ห่วงก็แต่ความฝัน
กลัวว่ามันจะค้างอยู่ไม่รู้จบ
วันเงียบ…เดือนเหงา…ปีเซาซบ
เธอจะหลบเร้นร่างอยู่อย่างไร
 
ช่วยเก็บมันให้ฉันที
ดูแลมันอย่างดีด้วยได้ไหม
อย่าทิ้งขว้างมันเมื่อฉันไป
มีเธอมันจะได้ไม่เคว้งคว้าง
 
ตั้งใจทำงานนะ
ฉันจะเฝ้าดูเธออยู่ห่างๆ
จะคอยดูมือเธอที่แผ้วทาง
ที่จะสร้างจะสะพานมุ่งสู่พรุ่งนี้
 
แล้วจะฝากความรักมา
เป็นแดดอุ่นทาบทาเธอในทุกที่
ฝากความหวังของเราเท่าที่มี
มาเป็นบทกวีและดอกไม้…..